Uw procedure betaald door een financieringsbedrijf (Third party litigation)

Wat houdt het in ?

Een derde, de financieringsmaatschappij, neemt de procedurekosten en de advocaatkosten voor het voeren van de procedure ten laste in ruil voor een deel van de winst. Bij verlies van de zaak recupereert de financieringsmaatschappij niets en moet de cliënt ook niets bijbetalen.

De financiering kan betrekking hebben op  :

  • één zaak
  • een geheel of een gedeelte van de geschillen van een bedrijf
  • de uitvoering van (voorheen) niet-uitgevoerde vonnissen (bvb. in het buitenland)
  • de voorschieten van kosten tijdens de procedure

Welke zaken komen in aanmerking?

Commerciële zaken zoals o.a. distributiezaken, schadevorderingen, procedures tegen ziekenhuizen, procedures inzake onteigening,…

Wie kan er beroep op doen?

In de eerste plaats wordt gedacht aan ondernemingen en ondernemers, maar ook particulieren. Deze wijze van financiering heeft het grote voordeel dat zij een alternatief biedt en dat niet onmiddellijk belangrijke bedragen moeten voorgeschoten worden. Bedrijven zoals KMO's kunnen hun financiële middelen dan beter beheren.

De cliënt blijft meester van de zaak.

De cliënt blijft evenwel meester van de zaak en zal de strategie blijven bepalen.

De financierder komt hierbij niet tussen. De cliënt duidt ook de advocaat aan die zijn belangen zal behartigen.

Wat omhelst zo’n contract?

  • de voorwaarden van financiering o.a. in geval van recuperatie van gevorderde bedragen
  • de terugbetalingsmodaliteiten
  • de verdelingswijze van de gelden
  •  de wijze van financiering
  • de betalingsvoorwaarden
  • de eventuele uitbreiding van de financiering indien een tegeneis wordt gesteld of in beroep wordt gegaan
  • aansprakelijkheden, bijvoorbeeld kosten ten gevolge van het feit dat de gefinancierde niet meewerkt met de raadslieden of verstek laat gaan, of kosten ten gevolge van niet-naleving van de regels van de (burgerlijke) procedure (bvb. niet tijdig neerleggen van stukken en conclusies), de mededelingswijze van stukken, informatie en briefwisseling
  • de wijze van betaling van de advocaatkosten en de erelonen van advocaten
  • zekerheidstellingen
  • instructies voor advocaten

Erelonen van advocaten

Met betrekking tot de erelonen van advocaten moeten de advocaat er op toezien dat hij de deontologische regels respecteert.

Het wordt aanvaard dat de erelonen, die gebonden zijn aan het resultaat vooraf overeengekomen kunnen worden, voor zover de afspraak over de erelonen niet uitsluitend gebaseerd is op de uitslag van het geschil.

Onafhankelijkheid

De advocaat moet zijn onafhankelijkheid behouden en tegenstrijdige belangen vermijden. Hij dient er derhalve op toe te zien dat hij onafhankelijk blijft van de financieringsmaatschappij, zelf als hij zaken behandelt die gefinancierd worden door die maatschappij.

In de Verenigde Staten dient te worden aangegeven of een derde een belang heeft van meer dan 10 % in een gedingvoerende partij (V.S. sup. C.t. Rule 29.6).

Dit element moet dan ook aangegeven worden in de eerste voetnoot op de eerste pagina van de conclusies of van het memorandum.

De International Bar Association (IBA) heeft richtlijnen uitgevaardigd over de problematiek van de mogelijke tegengestelde belangen in internationale arbitrages. De richtlijnen bepalen ondermeer dat partijen verplicht zijn om hun relaties met de arbiter te melden. Dergelijke meldingsplicht heeft tot doel latere discussies over de onpartijdigheid en onafhankelijkheid van de arbiters te vermijden. Deze meldingsplicht werd dan ook uitgebreid naar de relatie met personen die een direct economisch belang hebben bij het resultaat van de arbitrages, zoals de financierders, die fondsen ter beschikking stellen voor de arbitrage of om een partij te vergoeden. De regels van de IBA zijn echter niet rechtstreeks bindend, tenzij uitdrukkelijk werd overeengekomen tussen partijen dat ze moeten worden nageleefd.

Gelijkaardige bepalingen zijn opgenomen in het voorstel van 12 november 2015 van de Europese Unie met betrekking tot procedures gevoerd voor de rechtbanken, bevoegd om kennis te nemen van de geschillen met betrekking tot de Trans-Atlantische Handel en Investering (art. 8 van het voorstel van 12.11.2015 EU-US DTIP - Resolution of Investments Disputes and Investment Court Systems).

Besluit

De Third Party Litigation Funding kan een partij in staat stellen geen procedurekosten voor te schieten. In geval van winst worden deze procedurekosten samen met de kosten verhaald op de tegenpartij en in geval van verlies, is er geen betaling verschuldigd. De procedurekosten worden immers betaald door de financieringsmaatschappij.

Edward Janssens

 

Literatuur

  • N. ROWLES-DAVIES, Third Party Litigation Funding, Oxford, 2014, 293 blz.
  • G. KEUTGEN en D. MATRAY, Le financement du contentieux arbitral international par un tiers, in Liber Amicorum G.A. Dal, 2014, 519